Kerkdienst 2 oktober

Bij de dienst

Veel mensen om ons heen en wijzelf ook worden behoorlijk bepaald door zorgen om de crises om ons heen, waaronder de oorlog in de Oekraïne. We vangen vluchtelingen op, maar leveren als Nederland ook wapens. Maar: wat zegt ons geloof hier eigenlijk over? We lezen Lucas 17 over vergeving, maar ook een oude stem uit Genesis 4. Maar, ook komt de vraag aan bod wat avondmaal vieren te maken heeft met oorlog en vrede. We zingen mooie liederen, maar willen ook ruimte maken voor rust en stilte. Want: de Heer gunt ons vrede!

Lezingen: Genesis 4:17-24, Lucas 17:1-10

Van harte welkom!
ds. Ruben Schep

De dienst wordt ook live uitgezonden via de KerkTv.

De kleur van de zondag is groen, de kleur van groei, hoop en toekomst

Bijzonderheden: Israëlzondag
Voorganger: Ds. T.R. Schep
Woonplaats: Capelle a/d IJssel
Lector: Lisette/Aat Ouwehand
Ouderling van dienst: Jan van der Sloot
Muzikale begeleiding: Ton van Vliet
Oppasdienst: Esther Jessen-de Koning
  Shania
Kindernevendienst: Petra Moerman
Beamer: Peter Dorsman
1e collecte: Kerk & Israël
2e collecte: Kerk
3e collecte: Onderhoud orgel
Koster: Aat Ouwehand
Bij de deur wordt u verwelkomd door: Karin Eikelhof  en Annelies Boersma
Koffieverzorging: Aat Ouwehand, Tineke Cremers, Jack Kruizinga

Orde van dienst

Thema: Oorlog!


Welkom en mededelingen

Aanvangslied: 276

Drempelgebed

Stilte, votum en groet

Kyriegebed

Glorialied: 303

Inleiding van het thema: oorlog!

Met de kinderen: Tot 7 maal 70 maal (Elly en Rikkert)

Uit de Bijbel: Genesis 4:17-24, Lucas 17:1-10

Zingen: 772

Verkondiging

Pianospel

Zingen: 1014

Danken en bidden

Inzameling van de gaven

Slotlied: Ga maar gerust (Sytze de Vries, Melodie: Finlandia)

Ga maar gerust, want Ik zal met je mee gaan
Ik ben je baken, ook in de diepe nacht
Ik ben de stem, die steeds in jou zal opstaan
Ik ben de hand, die op je vriendschap wacht
Ik ben het licht dat voor je voeten uitgaat
Ik ben de wind waardoor je adem haalt

Ga maar gerust, want Ik zal met je mee gaan
Ik ben de zon, waardoor het donker knielt
Ik ben de groet, waarmee ook jij kunt opstaan
Ik ben de hoop, dat zaad diep in je ziel
Ik ben het lied, dat fluistert in de bomen
Ik ben de dag, die schemert in je droom

Ga maar gerust, want Ik zal met je mee gaan
Ik ben de liefde, die een mens je schenkt
Ik ben de hoogste toon, die je kunt aanslaan
Ik ben de verte, die verlangend wenkt
En, kom je thuis, de laatste mist verdwenen
ben Ik de hand, die al je tranen wist.

Zegen